Hobby: HISTORIA. Referaty historyczne.

Strona główna

Wyszynski Andriej Januarjewicz

Urodzony w Odessie 19 grudnia 1883 roku z zmarły w Nowym Jorku w 1954 roku Andriej Januariewicz Wyszynskij był jednym z nielicznych Polaków, którzy odegrali aż tak ważną rolę w początkach historii bolszewickiej Rosji a potem Związku Radzieckiego.

Wyszynskij był typowym karierowiczem i jego droga życiowa w dużej mierze była przez to kierowana. W 1903 roku wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji, której potem wyodrębniły się dwa skrzydła – bolszewików i mienszewików. Po rozpadzie ugrupowania najpierw pozostawał wśród mienszewików by przejść do partii bolszewickiej, która zdominowała kraj i jako jedyna dawała nadzieję na zrobienie kariery. Było mu to potem przez lata wypominane przez tak zwanych starych bolszewików, którzy nie darzyli go zbyt dużym uznaniem. Problem dla nich stanowiły nawet jego maniery wyniesione z mieszczańskiego polskiego domu, które jego współpracownikom o rodowodzie głównie chłopskim bardo przeszkadzały.

W swojej działalności naukowej prezentował jednak postawę godną najzagorzalszego komunisty. W latach 1925-28 był rektorem moskiewskiego uniwersytetu. Uznaje się go za inicjatora metod "fizycznego oddziaływania" w stosunku do więźniów czyli po prostu tortur. W 1936 roku dowodził, że obywatel ZSRR jako „bardziej świadomy” zasługuje na wyższe kary za wszystkie przestępstwa. Stało to w ostrej sprzeczności z klasyczną doktryną komunistyczną.

Od 1931 roku pełnił funkcję prokuratora Rosyjskiej FSRR. Wiąże się ona z największym paradoksem jego życia. W 1917 roku jako mienszewik oskarżał Lenina o bycie niemieckim agentem żądając dla niego najwyższej kary. W 1935 roku był już jednak głównym oskarżycielem w tak zwanych procesach moskiewskich, w których wyszydzający go kiedyś starzy bolszewicy zostali oskarżeni o zdradę na fikcyjnych, pokazowych rozprawach i następnie straceni.

Wyszynskij oskarżał w bardzo wielu tego typu procesach i uchodzi obecnie za najkrwawszego prokuratora w historii ZSRR. Prowadził również krwawe czystki (masowe mordy) w podległych mu instytucjach. W latach 1949-53 pełnił także funkcję ministra spraw zagranicznych ZSRR a prędzej aktywnie działał w strukturach ministerstwa.

Po swojej śmierci Wyszynskij został „represjonowany” co w praktyce polegało na eliminacji z życia publicznego jego współpracowników i uczniów oraz uznaniu jego dotąd obowiązujących dokonań naukowych za błędne i odrzucenie ich w całości, w tym podręczników dla prawników.