Bezpośrednio przed rozpoczęciem II Wojny Światowej II Rzeczpospolita podpisała traktaty o pomocy wzajemnej z Wielką Brytanią i Francją. Niemal równocześnie II Rzesza podpisała ze Związkiem Radzieckim układ Hitler – Stalin określany w Polsce jako pakt Ribbentrop-Mołotow. Przewidywał on daleko idącą współpracę ZSRR i Niemiec w dziedzinach wojskowych i gospodarczych. Jego elementem był także tajny protokół, który dzielił między te kraje terytoria Europy Środkowej i Wschodniej. W takiej sytuacji politycznej III Rzesza zdecydowała się uderzyć na Polskę.
Atak nastąpił 1 września 1939 roku. Poważne błędy strategiczne i taktyczne dowódców doprowadziły do licznych klęsk na początku wojny i dezorganizacji polskiej armii. Przegrupowanie zostało uniemożliwione przez rosyjski atak bez wypowiedzenia wojny 17 września tegoż roku. Po 35 dniach kampania wrześniowa zakończyła się kapitulacją. Mimo traktatów sojuszniczych Polska nie otrzymała realnego wsparcia ze strony sojuszników. Władze polskie próbowały przez Rumunię udać się do Francji lecz zostały internowane.
Władze zostały odtworzone we Francji a następnie przeniosły się do Londynu. Prezydentem został Władysław Raczkiewicz a premierem i następnie Naczelnym Wodzem gen. Władysław Sikorski.
Państwo polskie zostało podzielone między najeźdźców zgodnie z podpisanym traktatem. Część rosyjska została wcielona do ZSRR a niemiecka po części anektowana i zorganizowana w Generalne Gubernatorstwo.
Od 1944 roku na terenach Polski wpływy zaczęły zdobywać samozwańcze organizacje komunistyczne sterowane z Rosji, które przy wsparciu Armii Czerwonej rozbijały polskie państwo podziemne kierowane przez rząd na uchodźctwie. W czerwcu 1945 powstał Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej, który po cofnięciu uznania rządowi RP na uchodźctwie przez państwa sojusznicze stał się realnym przedstawicielem Polski choć narzuconym i kontrolowanym przez Moskwę.
Copyright @ 2011 Dominika J. www.wp39.pl